Pełny zakres czynności i prób, które operator oraz egzaminator UDT sprawdzają przy ruchomym podeście roboczym — od dokumentacji po przygotowanie do transportu. 22 punkty kontroli.
Sprawdzamy Protokół z czynności wykonanych podczas badania okresowego UTB, na podstawie którego wystawiana jest decyzja. Decyzję jako akt administracyjny zezwalający na eksploatację oraz Dziennik konserwacji, który konserwator prowadzi (papierowo lub elektronicznie), dokonując wpisów co najmniej raz na 30 dni.
Omawiamy wskazany piktogram (wskaże inspektor UDT) lub po kolei wszystkie piktogramy. Piktogramy to wizualne przedstawienie pojęcia, zakazu lub nakazu za pomocą grafiki.
Obchodzimy urządzenie dookoła, dokonując oględzin konstrukcji nośnej i wyposażenia. Szukamy ubytków (np. uszkodzone zamknięcie bramki kosza). Zwracamy uwagę na:
Oceniamy, czy dżojstiki mają połączenie z elementami jezdnymi i czy kierunki jazdy zgadzają się z oznaczeniami. Sprawdzamy koła jezdne (dokręcenie, stan ogumienia, skręt, jazda w przód i w tył), ubytki i nacięcia opon, a przy ogumieniu pneumatycznym — ciśnienie powietrza.
Oceniamy wizualnie brak uszkodzeń oraz sprawdzamy:
Każdy podest musi mieć system awaryjnego opuszczania na wypadek awarii układu podnoszenia lub zaniku prądu — realizowany zgodnie z instrukcją obsługi. Najczęściej polega na wyłączeniu pompy oleju hydraulicznego i — pociągając cięgno — spuszczeniu oleju z układu, co opuszcza platformę.
Ocena wizualna: mocowanie, uszkodzenia, korozja. Samodzielnie nie wykonujemy spawania. Sprawdzamy zgodność ruchów ze sterowaniem i działanie zabezpieczeń.
Sprawdzamy połączenia przewodów przy akumulatorach (dokręcone klemy — luzy powodują skoki prądu i śniedzenie cel), uszkodzenia mechaniczne, wycieki oraz poziom elektrolitu. Oceniamy też cechy: gabaryty, napięcie, pojemność i masę.
Osiągamy maksymalny poziom podniesienia platformy — w skrajnej pozycji łącznik krańcowy rozłącza możliwość dalszego ruchu w danym kierunku (np. dalsze podnoszenie).
Na złożonym urządzeniu sprawdzamy jazdę w trybie wolnym (żółw) i szybkim (zając). Po podniesieniu platformy podest powinien automatycznie zwolnić — jazda z podniesioną platformą w trybie szybkim musi być zablokowana.
Podesty mają podpory stabilizujące (płozy) w podwoziu między kołami, które wysuwają się automatycznie przy rozpoczęciu podnoszenia platformy. Stabilizują urządzenie przy pęknięciu koła lub wjechaniu w dziurę. Działanie wymusimy, podkładając pod podporę element (np. deseczkę) — powinno to zatrzymać podnoszenie platformy.
Czujnik przechyłu (poziomica) uniemożliwia podnoszenie lub pracę po przekroczeniu granicznego nachylenia dopuszczonego przez producenta (np. 4–5%). Sprawdzamy, wjeżdżając na pochyłość i próbując podnieść platformę — przy sprawnym zabezpieczeniu nie podniesie się.
Złożenie podpór podczas pracy (gdy wysięgnik nie jest w pozycji transportowej) jest zablokowane. Przy rozłożonych podporach i pracującym wysięgniku próbujemy złożyć podpory — jeśli to niemożliwe, układ działa prawidłowo.
System uniemożliwia pracę wysięgnikiem/platformą, jeśli podpory są rozłożone w sposób niewłaściwy. Nadal możliwe pozostaje sterowanie samymi podporami.
Oś wahliwa wyrównuje obciążenia między osiami, dostosowując pozycję kół do terenu. Blokada unieruchamia jej ustawienie tak, by wszystkie koła stykały się z podłożem — podest zachowuje maksymalną stabilność, także na nachyleniu. Wówczas jazda jest niemożliwa, a po opuszczeniu platformy blokada wyłącza się automatycznie.
Automatycznie utrzymuje ustawiony poziom kosza/platformy podczas pracy wysięgnikiem. Ustawiamy poziom przed pracą, a system poziomuje platformę samoczynnie w trakcie ruchu.
Podczas opuszczania platformy, po osiągnięciu określonej wysokości, system automatycznie zatrzymuje ruch (z sygnałem dźwiękowym), by upewnić się, że między elementami konstrukcyjnymi nie ma przedmiotów ani części ciała mogących zostać zgniecionymi.
Zależnie od modelu, np. system antykolizyjny — przy zbliżaniu platformy do przeszkody wyzwala (zgodnie z instrukcją) sygnalizację dźwiękową, świetlną lub blokadę dalszych ruchów w kierunku kolizji.
Zgodnie z instrukcją eksploatacji składamy urządzenie do pozycji transportowej. Transport na odpowiednim pojeździe; urządzenie całkowicie złożone i przymocowane właściwym osprzętem (pasy, łańcuch). Zabronione przewożenie osób, przedmiotów i narzędzi na platformie. Zapewniamy właściwy kąt najazdu na platformę transportową; przy podnoszeniu korzystamy z przeznaczonych do tego uchwytów.
Pytanie „otwarte" wymagające instrukcji — dotyczy dodatkowych funkcji, które nie są oczywiste na co dzień, np. wiatromierz wskazujący siłę wiatru (standardowo niemontowany; prędkość wiatru ocenia się m.in. po koronach drzew).